Звяры думаюць пра Беларусь

І ўжо не грашовымі знакамі, а магчымымі — і чаканымі культурніцкімі прарывамі.

На кінастудыі выюць ваўкі, чалавек стаецца мядзведзем; а хорам кіруе маленькі чароўны трусік.

Візуальныя беларускія медыі і раней былі неабыякавыя да жывёлаў: на тэлеканалах пялёскаліся ў «цудах некранутай прыроды» бабры і чаплі. А на «Беларусьфільме» натужліва смяяліся з «чорнага ката» і аўчаркі Румбы.

Але кот і аўчарка — акторы ніякія, а бабры й чаплі занадта букалічныя.

Звяры цяпер сведчаць пра з’явы духоўныя.

«Ваўкі» Аляксандра Колбышава, што маюць з’явіцца ў кастрычніку — пра людзей (хаця сапраўдны шэры воўк маецца). Гэта людскія жарсці — свабода, здрада, пераслед, спачуванне. І гэта людская, трагічная вусціш.

Галоўны герой бульба-хорару «Масакра» разрываецца паміж чалавечым і звярыным. Мядзведзь-забойца — чалавек, які помсціць за знявечаную радзіму і абражаны гонар.

І па-над усім гэтым, сярод «піхтаў блакітных» — чароўны трусік Юрыя Дземідовіча, які ўжо скалануў інтэрнэт і стаўся культурніцкай з’явай. Трусік, узгадаваны на пратэстанцкіх малітвах і каталіцкіх харалах, якія школьнік Музычнай вучэльні Юра, безумоўна, чуў.

У гэтым чароўным лясным Эдэме ёсць і сваё Дрэва. «Дрэва», якое таксама гадуецца — новая камедыя Аляксандра Канановіча. І плады гэтага дрэва — грошы.

Кола замкнулася. Звяры думаюць пра Беларусь.

Нешта цікавае пачынаецца.

Андрэй Расінскі - кінакрытык, эсэіст.